Do obrabiania krawędzi
Prawidłowe szlifowanie krawędzi ma wpływ na ostateczny wygląd i jakość polakierowanej podłogi. Zabieg ten jest niezbędny zarówno przy układaniu nowego parkietu, jak i renowacji starych podłóg.

Szlifierki kątowe są jednymi z podstawowych narzędzi pracy każdego parkieciarza. Przed ich wprowadzeniem na rynek polski dostępne były  narzędzia ręczne - skrobaki oraz cykliny - umożliwiające usunięcie warstwy lakieru lub drewna oraz wygładzenie powierzchni w trudno dostępnych miejscach. Jednak ich prawidłowe użycie wymagało zdolności manualnych oraz pochłaniało dużo czasu. Szlifierki kątowe, nazywane też przez parkieciarzy krawędziówkami, przeznaczone są do obróbki elementów posadzki drewnianej tam, gdzie nie możemy tego wykonać szlifierką taśmową: płaskie wystające do przodu ramię z krążkiem ściernym pozwala na wyszlifowanie trudno dostępnych miejsc, takich jak małe garderoby, szafy lub miejsca pod bardzo nisko osadzonymi grzejnikami.

Przegląd rynku

Na rynku dostępnych jest wiele szlifierek przeznaczonych do robót parkieciarskich. Dystrybutorzy, jak i producenci oferują także materiały do szlifowania drewna, wyroby i akcesoria do układania podłóg oraz wykładzin, środki ochronne i pielęgnujące posadzki drewniane.

Parkieciarz może się u nich zaopatrzyć w pomocnicze elektronarzędzia, tj. szlifierki oscylacyjne, mimośrodowe, do wygładzania i wykańczającego szlifowania obrobionej podłogi.

Maszyny te wyposażone są w silniki o różnej mocy, osiągają różną prędkość i posiadają wymienne nasadki. Różnią się także ciężarem i dodatkowymi elementami ułatwiającymi pracę, np. lampy oświetlające szlifowane miejsce.

Dobór szlifierki

Większość szlifierek ma zbliżone parametry techniczne, tj. moc, prędkość obrotową oraz średnicę krążka. Na dobór szlifierki ma wpływ rodzaj obrabianej powierzchni. Jeżeli jest to renowacja parkietu, gdzie trzeba zedrzeć warstwę starego lakieru, najlepsze są maszyny o mniejszej prędkości obrotowej krążka, które zapobiegają szybkiemu nagrzewaniu się papieru i jego tępieniu.

Przy surowym drewnie lepsza jest maszyna, która pracuje na trochę wyższych obrotach, gdyż po prostu szybciej szlifuje obrabiane powierzchnie.

Doświadczony parkieciarz potrafi wskazać niewielkie różnice między szlifierkami w zależności od rodzaju obrabianej posadzki drewnianej.

Dobór krążka

Dużą rolę podczas wykonywania poszczególnych szlifów podłogi odgrywa dobór odpowiedniej jakości materiału ściernego.

Czytaj także: Mimośrodowe szlifierki przekładniowe, Szlifierki dla parkieciarza

Krążki papierowe podatne są na rozrywanie, a zastosowanie ich na twardym podłożu płóciennym znacząco podnosi koszt obróbki. Krążek 3M 961UZ posiada gruby, ale bardzo elastyczny podkład papierowy. Gruby papier zapobiega zniszczeniu krążka, a jego elastyczność zabezpiecza przed wykruszaniem ziarna ściernego i ogranicza niebezpieczeństwo rysowania powierzchni drewna. Wybór tańszych produktów prowadzi do ich szybkiego zużycia, co przekłada się na jakość szlifu.

Standardy szlifowania kątowego

Podczas szlifowania kątowego podłóg drewnianych bardzo ważny jest dobór właściwego materiału ściernego. Często, w trakcie obrabiania posadzki drewnianej, wykonawcy używają papieru ściernego albo o zbyt grubej lub zbyt małej gradacji. Rzadko zwraca się uwagę na prawidłowe ustawienie maszyny - zważywszy, że ma ona ruch wirowy - do powierzchni obrabianej.

Złe położenie szlifierki kątowej podczas pracy powoduje powstawanie rys. Pracując nią przy krzywych obrzeżach podłogi trzeba więc uważać, aby właściwie dopasować ustawienie końcówki szlifującej do poziomu powierzchni posadzki drewnianej. Zapobiega to tworzeniu się zacięć przy obrzeżach parkietu w kształcie półksiężyców.

Błędy tego rodzaju są szczególnie widoczne dopiero po zalakierowaniu drewnianej podłogi i podlegają reklamacji.

Najczęstszy problem

Najczęstszym problemem występującym przy szlifowaniu podłóg drewnianych jest ujednolicenie szlifu przy ścianach i w innych miejscach trudno dostępnych z otwartą powierzchnią. Szlifowanie Hummelem, czyli cykliniarką taśmową, daje inną strukturę powierzchni niż szlifowanie Flipem. Przy tym samym ziarnie Flip daje gładszą powierzchnię.

Podobny efekt może dać niezgrana kombinacja rodzaju materiałów ściernych. Coraz popularniejsza cyrkonia, tlenek aluminium inaczej szlifuje niż np. korund czy węglik krzemu. Wynika to z kształtu ziarna, jak i jego zatopienia w żywicy.

W przypadku lakierów efekt ten jest widoczny w postaci np. jaśniejszego pasa przy ścianach, szczególnie jeżeli są to lakiery rozpuszczalnikowe, które wyciągają kolor drewna.

Parkieciarze chcąc uniknąć tego efektu wykorzystują jednotarczówki z siatką, szlifierki oscylacyjno-rotacyjne, trójtarczowe szlifierki wykańczające, czy nawet w sporadycznych wypadkach stosują ręczne pociągnięcie wzdłuż elementów na podłogach układanych w cegiełkę. Ten ostatni sposób jest najbardziej pracochłonny, ale w przypadku olejów koloryzujących uważany za niezawodny.

Materiał ścierny

Krążek ścierny do szlifierek krawędziowych powinien być na tyle agresywny, by mógł szybko i skutecznie wyrównać podłogę, zapewniając gładką powierzchnię. Do szlifowania zgrubnego zazwyczaj stosuje się narzędzia ścierne o niskiej granulacji (np. P36), które mają wysokie właściwości szlifierskie, ale jednocześnie pozostawiają głębokie rysy. Problem ten można rozwiązać stosując kilka krążków o coraz drobniejszej granulacji, co niepotrzebnie wydłuża pracę. Można by się pokusić o zastosowanie krążka o drobniejszej granulacji (np. P60), co jednak przy długim szlifowaniu i silnym docisku może doprowadzić do przypalenia szlifowanej powierzchni. Kompromisowym rozwiązaniem jest zastosowanie specjalnych krążków, które zapewniają wysokie właściwości skrawające i jednocześnie zabezpieczają przed przypaleniem drewna. 

 

 

Komentarze:
Dodaj nowy komentarz:
CAPTCHA
Przepisz kod z obrazka. Ma to na celu potwierdzenie czy jesteś prawdziwym użytkownikiem.
Graficzne pułapki CAPTCHA
Wprowadź znaki widoczne na obrazku.